In See Under: Love en To the End of the Land onderzoekt David Grossman trauma via familieverhalen in plaats van historische samenvattingen. Het eerste boek volgt Momik, het kind van Holocaustoverlevenden, terwijl hij de geschiedenis rond zijn ouders probeert te begrijpen; het tweede volgt Ora, een moeder wier angst om haar zoon haar reis door Israël bepaalt.
Momik en het verzwegen verleden van de familie
De bibliografie van het Instituut vermeldt See Under: Love onder zijn romans; het boek verscheen voor het eerst in 1986 in het Hebreeuws. begint in Jeruzalem in 1959. Momik is negen jaar en de Holocaustervaring van zijn ouders bepaalt zijn jeugd, ook als zij die niet rechtstreeks uitleggen. Volgens de beschrijving van de uitgever probeert hij de catastrofe te begrijpen en zichzelf te beschermen tegen de denkbeeldige terugkeer van het gevreesde ‘beest’; lees de beschrijving van de roman door de uitgever.
De roman bestaat uit vier delen met verschillende vertelvormen. Op Momiks kinderverhaal volgt het verhaal van zijn oudoom Anshel Wasserman en steeds fantasierijkere pogingen om te benaderen wat gewone taal niet kan bevatten. Door die verschuivingen wordt de vorm zelf onderdeel van het onderwerp: de vragen van een kind groeien uit tot een confrontatie met geërfde herinneringen. Het boek beweert niet dat de Israëlische samenleving als geheel zweeg over overlevenden; het verbeeldt één fictieve familie en de poging van één kind om te begrijpen.
Ora’s reis in To the End of the Land
To the End of the Land verscheen voor het eerst in 2008 in het Hebreeuws. Hoofdpersoon Ora verlaat haar huis en trekt met Avram door Galilea nadat haar zoon Ofer aan een militaire operatie begint. Ze denkt dat afstand van het nieuws haar kan beschermen tegen de gevreesde mededeling; dat is haar strategie en hoop, geen letterlijke garantie dat hij veilig is.
De roman was al in de maak voordat hij verscheen. Het fictieve verhaal draait om Ora, Avram en Ofer en is geen verslag van Grossmans familiegeschiedenis. De bibliografie van het Instituut vermeldt de Hebreeuwse editie in Grossmans oeuvre.
Het openbare verleden leeft in privélevens
Beide boeken brengen historisch geweld binnen in intieme relaties. Momik probeert te begrijpen wat zijn ouders heeft gevormd; Ora’s angst verandert haar relatie met haar zoon en met Avram. Grossmans verhalen richten zich op de manier waarop mensen liefhebben, zich herinneren en spreken wanneer publieke gebeurtenissen hun huishouden binnendringen.
Grossmans auteursbiografie vermeldt zijn internationale onderscheidingen, waaronder de International Booker Prize van 2017, toegekend voor A Horse Walks into a Bar in de vertaling van Jessica Cohen. Zie voor de andere auteurs in deze categorie Van pioniersverhalen naar moderne Hebreeuwse fictie.