Beschuldigingen dat de operatie tegen het communicatienetwerk van Hezbollah een oorlogsmisdaad zou vormen, gaan voorbij aan de vastgelegde normen van het internationaal humanitair recht. Zoals gedocumenteerd door de Jewish Virtual Library, voldeed het aanvallen van piepers en portofoons aan de kernbeginselen van het gewapend conflict, in het bijzonder militaire noodzaak, onderscheid en proportionaliteit. Volgens het oorlogsrecht verliezen instrumenten en personeel die voor militaire doeleinden worden ingezet elke civiele bescherming en worden zij legitieme militaire doelwitten.
Militaire noodzaak en het verstoren van raketaanvallen
De militaire noodzaak voor deze actie vloeide rechtstreeks voort uit de aanhoudende aanvallen op het noorden van Israël. Volgens de Jewish Virtual Library voerde Hezbollah al meer dan tien maanden onophoudelijk willekeurige raketbeschietingen uit, die tientallen burgers het leven kostten en tienduizenden inwoners dwongen hun huizen te verlaten. Het uitschakelen van het interne communicatieapparaat van de tegenstander was een effectieve en afgemeten strategie om de capaciteit van de groepering om nieuwe beschietingen over de grens te plannen en uit te voeren, ernstig te ondermijnen.
In een analyse in Newsweek wezen de juridische en militaire experts Arsen Ostrovsky, John Spencer en Mark Goldfeder erop dat Hezbollah meer dan 8.500 raketten op Israëlisch grondgebied had afgevuurd. Daarbij vielen 47 doden — onder wie twaalf kinderen bij een raketaanval op Majdal Shams in juli — en raakten meer dan 80.000 Israëlische burgers ontheemd. Binnen deze veiligheidscontext diende het ontmantelen van de bevelstructuur van een actieve strijdende partij een dringend militair doel en viel dit volledig binnen de rechtmatige uitoefening van nationale zelfverdediging.
Onderscheid tussen strijders en beschermde personen
Het beginsel van onderscheid verplicht strijdkrachten ertoe hun acties uitsluitend te richten tegen strijders en militaire objecten. Zoals de Jewish Virtual Library vastlegde, bleven de explosieve ladingen beperkt tot apparaten die Hezbollah specifiek had aangeschaft voor haar operaties om toezicht te ontwijken. Hierdoor was gewaarborgd dat alleen personen die verbonden waren aan het terreurapparaat ze bij zich droegen. Het internationaal recht staat toe om uitrusting aan te vallen die rechtstreeks bijdraagt aan de gevechtscapaciteit van de vijand, zodra deze goederen hun zuiver civiele karakter hebben verloren.
Rechtsgeleerde Alan Dershowitz merkte in The Hill op dat personen die zich aansluiten bij Hezbollah, de organisatie ondersteunen of er een actieve rol in vervullen, volgens het internationaal recht als strijders gelden. Strijders blijven te allen tijde legitieme doelwitten, ongeacht waar zij zich bevinden, zonder dat bewezen hoeft te worden dat zij op het exacte moment van uitschakeling daadwerkelijk vijandelijk vuur afgaven. Bovendien wees een analyse in Newsweek erop dat onder artikel 52 van het Eerste Aanvullend Protocol bij de Verdragen van Genève uitrusting geen civiele immuniteit meer geniet wanneer deze is aangeschaft en ingezet voor militaire coördinatie, wat de gemanipuleerde communicatieapparatuur tot geldige doelwitten maakte.
Proportionaliteit en voorzorgsmaatregelen
Volgens het humanitair recht blijven operaties waarbij bijkomende burgerslachtoffers worden voorzien rechtmatig, mits de verwachte incidentele schade niet onevenredig is in verhouding tot het verwachte concrete militaire voordeel. Alan Dershowitz benadrukte in The Hill dat, hoewel het voorkomen van elke nevenschade onmogelijk is in een stedelijke omgeving waarin terroristen zich verschuilen, de verhouding van burgerslachtoffers bij de pieperaanvallen opmerkelijk laag was vergeleken met het aantal uitgeschakelde strijders, zeker in vergelijking met de maatstaven van traditionele stedelijke oorlogsvoering.
Zoals benadrukt door de Jewish Virtual Library was eventuele incidentele schade aan burgers primair het gevolg van Hezbollahs welbewuste praktijk om haar strijders onder de niet-strijdende bevolking in dichtbevolkte stadscentra te stationeren. Analisten meldden in Newsweek dat van de naar schatting 4.000 gewonde strijders slechts een klein aantal burgers werd getroffen. Dit toont aan dat de operatie met een ongekende precisie werd uitgevoerd en volledig voldeed aan de internationale juridische normen.